بانوی اردیبهشت

باز خواهم گشت

2005-04-15T08:15:00.000-07:00

اردیبهشت را استشمام خواهم کرد

سبز خواهم شد

خود را از حجم شکوفه لبریز خواهم کرد

و بهار بهار واژه تقدیمت خواهم کرد

وعده ی ما

ساعت عشقبازیه گل و شاپرک

منتظرم می مانی ؟

هم کلام با واژه ها

2004-10-19T13:01:00.000-07:00

من شعر را دوست دارم

مثل حس و حال عجیب از شنیدن یک موسیقی زیبا

اما نمی دانم چرا این روزها انگار هرچه پیش می روم

معنای کلمات آشنا را به یاد نمی آورم

دیروز وقتی سر زده وارد باغ آینه ی شاملو شدم

هیچ نشانی از آیدا در آینه نیافتم

واژگان غریب هی در ذهنم آمدند، رفتند ،آمدند، رفتند

!یک طوری عجیب انگار سالیان است که در من هیچ نشانی از اشعار نیما نیافته اند

چرا لجبازی می کنید ؟

من که از شما چیز زیادی نخواسته ام

تنها می خواستم از شما ترانه هایی آشنا برای عده ای آدمی بسازم

پس این همه آمد و شد برای چیست ؟

چرا از ذهنم فرار می کنید ؟

اصلا سوای هرچه ردیف و قافیه بگذارید به هم ربطتان بدهم

سخن باید به دل بنشیند حتی اگر جدا از هرگونه قواعد باشد

من از فاصله ی میان احساس و واژه بیزارم

بیان باید از احساس سرشار باشد

من فقط می خواستم دستتان را بگیرم و آماده باشم برای زمانی که باران می بارد

حالا هی خود را مخفی میکنید که چه؟

واژه باید ساده و بی تکلف بیاید ،تا پربار و روشن از احساس شود

کمی آرام باشید

حوصله کنید

!من شاعر نیستم، درست

اما اشعار زیادی خوانده ام

من با حس اقاقی ، طعم سیب ، بوی علف، آواز چکاوک ، ترانه و تبسم و نور آشنا هستم

اما شاعر نیستم

آیا این همه نشانی آشنا برای آشتی با شما واژگان غریب کافی نیست ؟

انصاف داشته باشید

قول می دهم اینبار اگر آمدید با شما از لالایی آرام آسمان، از راز گل سرخ یا از نوازش باران بگویم

قول میدهم از شوق سادگی روی نوشته هایم نام شعر نگذارم

حالا دیگر انتخاب با شماست

چشم انتظارم

...

یا حق

سوز عشق

2004-10-10T13:17:00.000-07:00

یارب این غم که نهادی به دلم سوزان است

طاقـت من نه به این حد زغم هجـــران اسـت

همــه شـب تا به سحــر مویــه و زاری کردم

همه وقت و همه جا چشم و دلم گریان است

درد عشــق از طرف دوسـت مقرر شده است

دل در این بادیــه ی عشـق بسی حیران است

ما همــه در پی مقصـــود به جمـــع آمده ایم

لاجـــرم مقصد ما شـیوه ی درویشــــان است

ره عشـــق را به درستـــی و سلامـــت رفتن

تو مپنــدار که طریـــق کردن آن آسـان است

بی سبــب نیسـت به شقایق نام عاشـق دادند

آنچــه او در طلب عشـــق فنا کرد جان است

غــم دل، ســوز درون ، نازکی طبــع لطیــف

علت این همه اشک،عاشقی (مژگان)است

2004-10-02T13:56:00.000-07:00

از کدام راه گم شده ایم ؟

ما که چند نفس بیشتر از زندگی عقب نیفتادیم

کنار غربت مرگ چه می کنیم ؟

آن بالا نور است ، هواست ، گرماست

این پائین چه می کنیم ؟

بیا سهممان را برداریم و برویم

برویم کنار سایه سار کودکی

آنجا برای عبور از چهارچوب استدلالها مجوز نمی خواهند

همه چیز رنگ خودش را دارد

مجبور نیستی تظاهر کنی

آنجا عشق بوی شک نمی دهد

اوراق بهایی ندارند

بها مفهومی ندارد

گاه بزرگترین عدد دنیا هشت است

و این هشت به بزرگی عشق مادر به فرزند است

آنجا همیشه اردیبهشت است

کفشهایت را بپوش تا برویم

به مادر بگو کمی دیر به خانه بر می گردیم

سالهاست سراغ ستاره را نگرفتیم

اینجا هوا بی سیب و بی سلام رنگ گمشدن دارد

اینجا خانه مصادره ی کارخانه است

سیگارت را بردار

ژاکتت را بپوش

قدم هایت را برای عبور از کوچه های ساکن دق آماده کن

برای رسیدن به کودکی باید از آنجا عبور کنیم

آماده ای ؟

.....

یا حق

شعر می نویسم

2004-09-20T13:15:00.000-07:00

شعر می نویسم برای شما

شعرهایی ساده با حرف هایی معمولی

و چیزهایی که از بس کوچکند به چشم نمی آیند

گاه می نویسم : درخت

خودتان خواسته اید

زیر سایه اش دراز کشیده اید اگر با خواب های سبز .. یا چه میدانم ..زرد

یا دریا ، که گاه با دوستی ، دختری ، زنی ، هرکی

در ساحلش قدم بزنید

یا جنگل

آه چه خوفناک است این جنگل با سایه هایش )

که چنگ می اندازد بر جانت

!احتیاط کن ! احتیاط

بچه ها را در خانه حبس نمی توان کرد

اما .. این سایه ها که افتاده اند روز خیابان ها

به پاهاشن می چسبد

شهر که نییست ....) جنگل را می گفتیم

شعر می نویسم برای شما

یک شهروند روشنفکر اصلا خوب نیست که شعر نخواند

حتی رئیس جمهور

که مجبور است لابه لای حرف هایش ، شعر تحویلتان بدهد

( برای پر کردن چاله چوله های هر استدلالی محشر است شعر )

خیاط ها هم همینطور

بدقول یا خوش قول فرقی نمی کند

یک نمونه اش همین استاد سوزنی سمرقندی

! وای ! چه شاعرانه ! سمرقند)

با دختران سیه چشم

گیسوان بافته ، پاهای خوش تراش

(...پاچین های نازک گلدار ، کمرهای باریک عشوه گر

اما تمام این ها را خودتان ساخته اید

شاعر فقط گفته است : سمرقند

....شعر می نویسم برای

!چی ؟ ... نان توی شعر نیست ؟

پس این همه نوار پر می کنند چیست ؟

تهران - لس آنجلس

( فقط به خاطر تو ... فقط به خاطر تو )

!بی زحمت این نوار را برگردانید

شعر می نویسم برای شما

...و گاه می گذارم این دلقک درون همین طور لودگی

وبعد ، جای خلوتی ، گوشه موشه ی یک دفتر

بنشیند و برای خودش سیر گریه کند

یادش بخیر ! الف بامداد که از مهتابی به کوچه ی تاریک خم می شد )

(....و به جای همه ی نومیدان

شعر می نویسم برای شما

و می نویسم : سنگ ، تا پرنده بداند

و می نویسم : باد ، تا تکانتان بدهد

و می نویسم : آب ، آینه ، آتش

.و می نوسیم : انســــــان

علی مولا

2004-09-07T07:40:00.000-07:00

علی را چه بنامم؟
علی را چه بخوانم؟
ندانم ، ندانم . ثنایش نتوانم ، نتوانم
علی دست خدا بود، علی مست خدا بود
علی را چه بنامم؟ علی را چه بخوانم؟ ندانم ، ندانم . ثنایش نتوانم ، نتوانم
***
خدا خواست که خود را بنماید
در جنت خود برخ ما بگشاید
علی را به همه خلق نشان داد
علی رهبر مردان صفا بود
علی آینه ی پاک خدا بود
علی را چه بنامم؟ علی را چه بخوانم؟ ندانم ، ندانم . ثنایش نتوانم ، نتوانم
***
علی گرچه خدا نیست
ولیکن زخدا نیز جدا نیست
برو سوی علی تا که وفا را بشناسی
ببر نام علی تا که صفا را بشناسی
اگر آینه خواهی که ببینی رخ حق را
علی را بنگر تا که خدا را بشناسی
چه گویم سخن از او؟ که نگنجد به بیانم
ندانم که سخن را به چه وادی بکشانم؟
ندانم ، ندانم
ثنایش نتوانم ، نتوانم
***
علی مرد حقیقت
علی شاه طریقت
علی مرهم دلهای خراب است
ره کوی علی راه صواب است
علی را چه بنامم؟ علی را چه بخوانم؟ ندانم ، ندانم . ثنایش نتوانم ، نتوانم
(مهدی سهیلی)

نیایش

2004-06-18T09:06:00.000-07:00

یک شبـی دور از هیاهـوی وجود
رو به عشق آوردم و کردم سجود

از غـم دنیـا همـی عـاری شــدم
مسـت گشتم ، پرشدم ، خالی شدم

پـر شـدم از حالــت دلبستگــی
خالـی از آشـوب غم از خستگــی

ســرنهـادم بــر دل سجــاده ام
گفتمـت یارب به تو دل داده ام

من همـانم ، بنــده ی ناچیـز تو
می هراسم مـن ز رستـاخیــز تو

مـن گنهکـارم تـو اما واهبــی
کاملــی و عادلـــی و غالبــی

روز و شب سر میدهم با حال زار
خرقه ی جهل از تنم بیرون بیار

ای کریم ،ای واحد،ای بنده نواز
منتــی بر من بنه ، خارم نسـاز

ارتباطـم را به خود نزدیـک کـن
هستـی مـا را زعشــق لبریـز کـن

مـا همـه محتـاج الطـاف توییـــم
بی نوایـانی به درگـاه توییــم

گـربرانی بنــده از درگاه خویش
رو به تو آریم باز از پیش ،بیش

وه چه گویم؟ راندن ارکارتو بود
پس نظام آفرینــش را چه ســود؟

یارب! ای تنهــا پناه بی کسـان
ای فـروغ و نـور چشـم دیدگــان

هرچـه گویم من، تو بر آن واقفی
تـو خلیلـی ، تـو کبیری ،هاتفی

وصـف اوصـاف تو باشـد نا تمــام
پس سخـن کوتـه کنم ، جز یک کلام

خیسـی مژگان مـن باشـد گـــواه
نــادم و زارم ، ببخشایـم گناه

یا حق

زندگی در پنج پرده

2004-06-09T12:16:00.002-07:00

.فشار فسلفه ، از سوراخ خواب بیرونم انداخت
.به پشت افتادم و مثل یک سوسک دست و پا زدم و تنهاییم به اندازه ی یک دانه ی سم بود

فلسفه ی فشار مرا به دریچه ی دنیا فرو کرد و من بی پلک ، قلبم را به تمامی گریستم
.پس ، از زهدان گوزنی به خاک محاصره کوفته شدم. و تنهایی مرا هیج کس نلیسید
. عقب رفتم و از بالای کلافگی نزول کردم ، اما در یک لحظه ی روشنایی فرصت ، دیدم که افتادم
.و دیدن یعنی اقدام

پنجره ی حسرتم را به روی پرواز موشک ها می کوبم و کلاه آرزوهایم را به سوی کسانی از کرات دیگر که به استقبال زمینی ها می آیند ، پرتاب می کنم ، و می گریم
.من به آخرین درختی که در انفجار زمین دود می شود ، می اندیشم
.کسی از سلول پهلویی آواز سر می دهد: خورشید می میرد و عشق پیش از نفت تمام می شود
.فشرده می شوم ، لای تیغه ی کلنجار هیچ خصمی دشمن تر از خود نیست

.من تنهایم و خورشید پیش از خوشبینی من سرد شده است
.اما تنهایی دلیل ناتوانی نیست

بیرون را به درونم می کشم و درون را به وحشی ترین قبایل می فرستم
می خوامم از دست هایم ، از میل بلند فواره های کهنه کار
و تجربه ی حوض های پیر، از طول فریاد همه ی ماهیان جوان
.ارتفاعی بسازم، تا جواب آه به زمین برسد

تقدیم به فرزندان کورش

2004-05-24T13:42:00.000-07:00

دختري هستم
دختري از سرزمين پارسيان
دختری از سرزمین آریان
سرزميني كه آسمانش نور و خاكش طلاست
سرزميني كه چهار فصلش از فروردين يشت پيداست
سرزمين هفت كشور
.با پيشينه اي سرشار از فر
آري من فرزند كوروش آريا تبارم
من دختر ايرانم
ايراني كه دوستش مي دارم
آه ... اي سرزمين اهورايي مانده از باستانم
مي خواهم پا در ركاب انديشه ترا بسرايم
از شمال ترين شمال
تا جنوب ترين جنوب
از شرق كوه
تا غرب غروب
... واي ايرانم
اي كهن ديارمانده از نياكانام
چه مي بينم 0چه مي بينم ؟
طلاي خاكت كو ؟
نور آسمانت كو ؟
آن زيبا بهار و زمستانت كو ؟
دليران نام آورت
سياوش و بابك و مازيارت كو ؟
...چگونه بسرايم كه همه دريغ است و درداست
!خليج فارست كه چون زبانت عرب شده است
!خزر پهناورت مرداب تب شده است
!كنام شيرانت , لانه گرگ و روبه و سگ شده است
دماوند و سبلان و دنايت استوارند اما
!سيمين وكارون و جيحونت خشكيده رگ شده است
!كوروش ، پدرم
منم فرزند داغدار تو
نگاه كن! ... چگونه ايرانم را ايرانستان كرده اند
!کاوه، برادرم
منم خواهر غمگين ترين يادمان تو
....نگاه كن
ماران ضحاك پير در كمين من و ما هم نشسته اند
من دختر همین سرزمینم
من از سرزمین پارسیانم اما
قانونی که در سرزمین من حکم فرماست
از قوانین عرب می آید
من از سرزمینی هستم که
نورش را در سردابخانهء خفقان نهان می کنند
و طلای زرد و سیاهش را به تاراج می دهند
من از سرزمینی هستم که بهارش را زمستان کرده اند
و مردمانش را گشنهء نان
و هیچ کس فکر نکرد به آن روز که
نان قبل از نفت تمام شود
انقلاب کردند
پرسیدم چرا ؟ گفتند : نفتمان به یغما میرفت گفتم : حال که زنان و دخترانتان به یغما می رودچه ؟
گفتند : دین می خواستیم
گفتم : دین را به دست آوردید ولی ایمانتان ؟ اعتقادتان چه ؟
کاسهء داغ تر از آش شده اید ؟
.حتی در کشور مهد اسلام نیز با اسلام چنین نمی کنند که شما می کنید
.آن روزها در آمد خرج دین می شد ، شما دین آورده اید که درآمد کسب کنید
وای ایرانم
از کدام دردت بنالم ؟
کدام سالت را فریاد سر دهم ؟
از جنگ بگویم ؟
هنوز پیراهن مردانمان بوی تحقیر و باروت میدهد
خیابانهای شهر هر شب طولانی تر می شود از نام لاله هایی که
نمیدانم برای کدامین فلسفهء خونین پرپر شدند
و مادرانی که هنوز داغ فرزند را ضجه می کشند
و نوعروسی که حجله اش را با بوی کافور معطر کرد
و پدری که فرزند را در خونابه رود کارون غسل داد
خون رگهایشان در کارون روان در جزیرهء مجنون
!!!جنگ تمام شد
ولی این هم زخم را درمانی هست آیا؟
.از درد تاول زده ایم و از درمان نشانی نیست
همه چیزمان را باخته ایم،
دیگر چیزی برای از دست دادن باقی نمانده
اما هنوز بی اقدام نشسته ایم
که بود گفت :؟ « یک سوسک نیم مرده در سطل زباله بیشتر از ما برای زندگی دست و پا میزندـ»
....
وای ایرانم
ایکاش می شد بازهم مردمانت به پهنای صورت بخندند
و بیش از ایام عزاداری در تقویمشان جشن باشد و شادی
ایکاش آرامش به آرشام باز میگشت
.ای کاش نکیسا و باربد آزاد وار را از نو بنوازند و آذرنگ بزدایند
دستانم را روی نقشه می کشم و آن را با تمام وجود در آغوش می گیرم و خون میگریم
اشکم در دم بخار می شود
می خواهم بر پهنهء وطنم آسوده بیارامم
می خواهم آزاد باشم و نجابت و شرف زن بودنم را در آزادی ثابت کنم
می خواهم درد غریبی در وطن را از وجودم بیرون بکشم
می خواهم بر پهنای وطنم آسوده بیارامم
.....
زنده باد ایران

2004-05-20T07:41:00.000-07:00

شبی پروانه ای با شمع شد جفت
چو آتش در فتادش خـویش را گفت
که پیش از تجربت چون دوست گیری
بنـه گـردن که پیش دوسـت میری
سخــن در دوستـداری آزمودســت
کزیشــان نیز ما را رنج بودست
دل من زان کســی یـاری پذیـرد
که چـون درپای افتـم دست گیرد
دریـن منزل نبینـی دوستــداری
که گر کاری فتـد آیـد به کاری
چنین ها دوستــی را خود نشاید
که اندر دوستــی یک هفته پاید

دوستی هاتان محکم و پردوام باد
یا حق

2004-05-10T02:54:00.000-07:00

برای روز میلاد تن من ، نمی خوام پیرهن شادی بپوشی
به رسم عادت دیرینه حتی ، برایم جام سرمستی بنوشی
برای روز میلادم اگر تو ، به فکر هدیه ای ارزنده هستی
منو با خود ببر تا اوج خواستن ، بگو با من که با من زنده هستی
که من بی تو نه آغازم نه پایان ، تویی آغاز روز بودن من
نذار پایان این احساس شیرین ، بشه بی تو غم فرسودن من
نمی خوای از گلای سرخ و آبی ، برایم تاج خوشبختی بیاری
به ارزشهای ایثار و محبت ، برایم اشک خوشحالی بباری
بذار از گرمی دستای گرمت ، بگیره حرم گرما بستر من
بذار با تو بسوزه جسم خستم ، ببنی آتش و خاکستر من
تو ای تنها نیاز زنده موندن ، بکش دست نوازش بر سر من
به تن کن پیرهنی رنگ محبت ، اگه خواستی بیایی دیدن من
که من بی تو نه آغازم نه پایان ، تویی آغاز روز بودن من
نذار پایان این احساس شیرین ، بشه بی تو غم فرسودن من

2004-05-06T07:24:00.000-07:00

تو به من خندیدی و نمیدانستی
من به چه دلهره از باغچه ی همسایه سیب را دزدیدم
باغبان از پی من تند دوید
سیب را دست تو دید
غضب آلوده به من کرد نگاه
سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک
و تو رفتی و هنوز
سالها هست که در گوش من آرام آرام
خش خش گام تو تکرار کنان
می دهد آزارم
و من اندیشه کنان
غرق این پندارم
که چرا ، خانه ی کوچک ما
سیب نداشت
...
حمید مصدق
خرداد 1343

2004-04-30T03:39:00.000-07:00

اشتباه از ما بود
اشتباه از ما بود که خواب سرچشمه شدن را در خیال پروانه می دیدیم
دست هامان خالی
دل هامان پر
!گفتگوهامان مثلا یعنی ما
کاش میدانستیم هیچ پروانه ای
.پریروز پیلگی خویش را به یاد نمی آورد
حالا مهم نیست که تشنه ه رویای آب می میریم
ازخانه که می آئی
یک دستمال سفید ، پاکتی سیگار ، گزینه اشعار فروغ
و تحملی طولانی بیاور
!احتمال گریستن ما بسیار است

بوی بهشت در اردیبهشت

2004-04-28T04:57:00.000-07:00

سلام
امروز به این مطلب می اندیشیدم که راحت ترین کار دنیا چیست؟
شما چه فکر میکنید؟
:اجازه می خواهم تا حاصل تفکر خود را به عرضتان برسانم
من به این نتیجه رسیدم، راحت ترین کار دنیا این است که آنچه هستیم باشیم
یعنی هر آنچه را که احساس میکنیم نشان دهیم و از لمس کردن ، از احساس کردن و از ابراز احساسات خود نهراسیم
و دشوارترین کار دینا این است که چیزی باشیم که دیگران می خواهند
یعنی خود را آنچنان که دیگران تمایل دارند نشان دهیم
بیایید عشق بدهیم تا عشق ببینیم
هیچ کس نمیتواند چیزی را که مالک آن نیست ببخشاید. برای بخشایش عشق باید عشق را مالک شویم
هیچ کس نمیتواند آنچه را که نمی فهمد به دگیری بیاموزد. برای تعلیم دوست داشتن باید عشق را بفهمیم
هیچ کس آنچه را که نیاموخته نمی داند، برای آموختن عشق باید درآن زندگی کنیم
عشق را ایجاد کنیم . چرا که عشق معنای زیستن است و بهشت زندگی
یک نفس عمیق بکشید
بوی بهشت را در اردیبهشت حس نمیکنید؟؟؟
طفیل بنده و عشقند آدمی و پری ... ارادتی بنما تا سعادتی ببری
....
یا حق

بانو ارديبهشت

2004-04-26T13:41:00.000-07:00

كوچه هاي ساكت
كوچه هاي بارانخورده و نمور
كوچه هاي طپيدن هاي پي در پي
كوچه هاي بوسه هاي ما
كوچه هاي عشق
و شهر
همان شهر غريب ساليان

من
مثل هميشه و هنوز
با پاكتي سيگار
و گزينه تخيلي از همان لحظه هاي ناب
پي آرزويي دور
هزار هزار مرتبه نام تو را فرياد مي زنم
اي بانوي خوب ارديبهشت

اصلا تو بگو
اي دير يافته
ديريافته
آيا ميان اينهمه مردم بي چراغ
غريو پرطنين عشق رابايد
دز ازدحام تبسم و بغضي بيقرار
فرياد كرد

2004-04-24T07:03:00.000-07:00

!ليلي
چشمت خراج سلطنت شب را
از شاعران شرق , طلب مي كند
من آبروي عشقم
!هشدار ... تا به خاك نريزي
پر كن پياله را
آرام تر بخوان
آواز فاصله هاي نگاه را
در باغ كوچه هاي فرصت و ميعاد

بگشاي بند موي و بيفشان
شب را ميان شب
!با من بدار حوصله اما نه با عتاب
،رمز شبان درد
،شعر من است
:گفتي
گل در ميان دستت مي پژمرد
:گفتم كه
- خواب در چشمهايمان به شهادت رسيده است
:گفتي كه
،خوب تريني

،آري ... , خوبم
آرامگاه حافظ ام
،شعر ترم
تاج سه ترك عرفانم
،درويشم
!! خاكم

. آينه دار رابطه ام , بنشين
.بنشين , كنار حادثه بنشين
ياد مرا به حافظه بسپار
....اما
،نام مرا
.بر لب مبند كه مسموم مي شوي
!من داغ ديده ام

!ليلي
.از جاي پاي تو
،بر آستانه در گاه خوابگاه
بر آستان درگاه
بوي فرار مي آيد
آتش مزن بر سينه بستر
با عطر پيكر برهنه و سبزت
بنشين
بانوي بانوان شب و شعر

خانم
ليلي كليد شهر
در سينه بند توست
آغوش باز كن
دست مرا بگير
از چهار راه خواب گذر كن
بگذار بگذريم زين خيل خفتگان
دست مرا بگير
:تا بسرايم
در دستهاي من
!بال كبوتريست

ليلي
من آبروي عاشقان جهانم
!هشدار ... , تا به خاك نريزي
من پاسدار حرمت دردم
چشمت خراج مي طلبد ؟
آنك خراج

ليلي
وقتي كه پاك مي كني خط چشمت را
ديوارهاي اين شب سنگين را
درهم شكسته , آه ... , كه بيداد مي كني .
وقتي كه پاك مي كني خط چشمت را
در باغ هاي سبز تنت , شب را آزاد مي كني

ليلي
.بي مرز باش
ديوار را , ويران كن
خط را به حال خويش رها كن
بي خط و خال باش
!!با من بيا ... , هميشه ترين باش

باريد شب
بارش سيل اشكها شكست
!خط سياه دايره شب را
خط پاك شد
گل در ميان دستم پر پر زد و فسرد
در هم دويد خط
!ويران شد

ليلي
بي خط و خال باش
با من بيا كه خوبترينم
با من كه آبروي عشقم
با من كه
شعرم
شعرم
شعرم
...واي
در من وضو بگير
سجاده ام , بايست كنارم
رو كن به من كه قبله عشاقم
،آنگه نماز را
!با بوسه بلند , قامت ببند

ليلي
،با من بودن خوب است
.من مي سرايمت
...
نصرت رحمانی

تا کجا...!؟

2004-04-11T12:28:00.000-07:00

یک شب انگار عده ای آشنا
با بیل و کلنگ و گهواره آمدند
تمام رویاهای مرا واژه به واژه ویران کردند
تمام کرانه ها و کوجه ها را گشتند
و تمام آسمان ساکت دریا را با خود بردند
اما هیچ نشانی از کودکی های سر خورده ی من ندیدند
اما هیچ حرفی از آن کتاب ساده ی دانا نخواندند.
گویا شبی از شب های اردیبهشت عریان بود
که عده ای آشنا آمدند
همان میان من و چراغ و ستاره نشستند
گفتند می دانیم گهواره شکسته است
رویا ها ویران
کوچه ها خاموش
و کتاب هاتان هم ....!أ
ما دیگر نه کتاب و نه کوچه
نه رویا و نه گهواره ، هیچ نمی خواهیم
فقط فهم فاصله دشوار است
...
سید علی صالحی

ما ، من ، ما

2004-04-07T08:55:00.000-07:00

هیچیم
هیچیم و چیزی کم
مانیستیم از اهل این عالم که می بینید
و از اهل عالم های دیگر هم
یعنی چه پس ، اهل کجا هستیم ؟
غم نیز چون شادی برای خود خدایی ، عالمی دارد
پس زنده باشد مثل شادی ، غم
ما دوستدار سایه های تیره هم هستیم
ومثل عشق ، مثل پروانه
اهل نماز شعله و شبنم
اما
هیچیم و چیزی کم
....

«مهدی اخوان ثالث»

نازنینم

2004-04-05T08:24:00.000-07:00

کاش تو و من
در میان قرائت هر آوازی
به یک یقین ساده می رسیدیم
و آنگاه بر اقاقی نزدیکترین کوچه باغ آشنایی
تکیه می دادیم
و همین دو کلمه ی ساده ی دوست داشتن را
به تماشا می نشستیم

2004-03-28T03:55:00.000-08:00

خوشا به حال گیاهان که عاشق نورند
و دست منبسط نور روی شانه آنهاست
نه ، وصل ممکن نیست
همیشه فاصله ای هست
اگرچه منحنی آب بالش خوبی است
برای خواب دل آویز و ترد نیلوفر
همیشه فاصله ای هست
دچار باید بود
وگرنه زمزمه حیرت میان دو حرف
حرام خواهد شد

کس چه می داند

2004-03-24T23:54:00.000-08:00

که« بودن» نیز همچون« زیستن» طاقت فرساست
نمی دانی ، یا چه می دانی که انسان بودن و ماندن چه دشوار است
چه رنجی می برد انسان که انسان است
و از احساس سرشار است
...
دکتر علی شریعتی

...

2004-03-24T23:37:00.000-08:00

بگذار ماهی ها هرچه می خواهند فریاد بزنند
چه فرقی می کند
وقتی تنگها هنوز بر سر سفره های هفت سین اند
...
میترا فراتی

بلند بلند بخوانید

2004-03-24T09:53:00.001-08:00

مردمان خوبی داریم ، خوب می دانند کی آسمان علاقه صاف و
سکوت ابر آلود ستاره لازم است
لازم است گاهی اوقات از سکوت ستاره ...صبوری بیاموزیم
در ضمن ... منظور من از شب حتما همین ظلمت نیست ، شب خودش می آید و می رود و این دایره نیز روزی به دریا خواهد رسید
اگر گفتی کدام شب طولانی تر از تحمل چراغ و ستاره است !؟
اگر گفتی چرا در کوچه کسی اصلا از شب شکسته سخن نمی گوید!؟
شوخی کردم !؛
تا منزل ماه و گفت و گوی روشن علاقه راهی نیست
به گمانم اول از مسافران صبح خبری به آینه های پراکنده ی آسمان برسد
تا بعد ببینیم چه می شود ....!؛
...
سیدعلی صالحی

بنام حضرت دوست

2004-03-24T04:01:00.000-08:00

امروز اولین روز کاری در سال 1383 بود
همه چیز آرام و ساکت
عجب روزگار غریبی است..هفت روز پیش در همین فضا همهمه ول وله ای برپا بود دیدنی
گویی وحی نازل شده بود که دنیا تا آخر اسفندماه در جریان است و
همه باید کارهای عقب افتاده اشان را در همین روزهای واپسین سال انجام دهند
صحبت از مژده ی رسیدن بهار... آمدن عید... و وقت نوروز
ولی غافل از اینکه
بهار آن است که خود ببوید ..نه آنکه تقویم بگوید
عید روزی است که دل شاد باشد..و نوروز یعنی روزی متفاوت با سایر روزها .. یعنی ترقی
یعنی آزادی .. یعنی رهایی
امیدوارم روزگار با رسیدن به آرزوهاتان نو شود و نوروز عمرتان همیشه بهاری باشد
یا حق

سلام

2004-03-23T05:47:00.000-08:00

حال همه ی ما خوب است
ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور
که مردم به آن شادمانی بی سبب می گویند
با این همه عمری اگر باقی بود
طوری از کنار زندگی می گذرم
که نه زانوی آهوی بی جفت بلرزد و
نه این دل نامندگار بی درمان
...
سیدعلی صالحی